آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

برای سلامتی و تعجیل در فرج سرور و مولایمان امام مهدی (عج) صلوات.

آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

برای سلامتی و تعجیل در فرج سرور و مولایمان امام مهدی (عج) صلوات.

آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

بسم الله الرحمن الرحیم
وبی که مشاهده می کنبد مجموع پرسش و پاسخ هایی است که امکان دارد برای یک فرد پیش بیاید. سوالاتی که ممکن است در حوزه دینی یا خارج از آن باشد. امید آن را داریم که توانسته باشیم قدمی هرچند کوچک و ناچیز در اشاعه اسلام برداشته باشیم. و در نهایت توانسته باشیم مقدرات ظهور آخرین منجی بشریت حضرت امام مهدی (عج) را فراهم کنیم. به امید ظهور مولا و سرورمان حضرت حجت بن الحسن (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که صد البته نزدیک است

پربیننده ترین مطالب
نویسندگان

پرسش:

آیا امر به معروف و نهی از منکر در کارهای حرام و واجب است، یا این‌که در کارهای مستحب و مکروه هم تحقق پیدا می کند؟

پاسخ:

همان گونه که می دانید امر به معروف و نهی از منکر، یکی از ویژگیهای بارز مؤمنان است و جزو فروع دین ما می باشد. بنابراین باید از منظر فقهی و غیره به آن نگریست و گفت:
نگاه فقهی: چنانچه معروفی که ترک شده، واجب باشد، امر کردن به آن واجب و اگر آن معروف، مستحب باشد، امر به آن مستحب خواهد بود. و منکر اگر حرام باشد، نهی از آن واجب و اگر مکروه باشد، نهی از آن مستحب خواهد بود. هر یک از امر به معروف و نهی از منکر، به واجب و مستحب تقسیم می شوند. آنچه که از نظر شرع یا عقل، واجب باشد، امر به آن واجب است و آنچه که از نظر عقل زشت و قبیح و حرام شرعی است، نهی از آن واجب است و آنچه که مستحب است، امر به آن مستحب است و آنچه که مکروه است، نهی از آن مستحب است.(1)
معروف در لغت، دارای معانی مختلفی از جمله، نیکی و طاعت خداست و منکر نیز دارای معانی متعددی است. از جمله زشتی و پلیدی و در اصطلاح، انجام هر یک از دستورهای دینی، از واجب و مستحب را معروف و انجام هر یک از محرمات و مکروهات را منکر گویند.
معروف اسمی است که برای هر عملی که خوبی آن، از نظر عقل و شرع مسلم باشد، به کار می رود.(2) به عبارت دیگر، هر قولی و عملی که مطابق عقل یا فطرت سلیم باشد و شریعت آن را تصدیق کند، معروف می باشد.(3) (4)
در مقابل، «منکر» چیز زشتی است که دین، آن را به حرام تعبیر می کند.(5) یا چیز زشتی است که عقول صحیح، آن را قبیح می دانند.(6) یا هر چیزی که شرع آن را زشت دانسته و حرام نماید منکر می باشد.(7)

اقسام معروف و منکر:(8) 1. معروف شرعی: آنهایی هستند که از سوی شارع مقدس بیان گشته اند.
2. عرفی: آنهایی هستند که از سوی شارع بیان نشده اند، اما از نظر عرف عمل به آن خوب است و به محاسن اخلاقی یا معروف اند.
اعمالی هم وجود دارند که نه معروف اند و نه منکرند. بلکه منکر آفرین اند: مثلاً تجمل گرایی طرز پوشش و نوع لباس اگر تبدیل به مدگرایی شود.
باید توجه داشت که شناخت مصداقهای «معروف» و «منکر»، بویژه واجب و مستحب یا حرام و مکروه بودن آنها، انسان را از اصرار و برخوردهای غیرضروری در امر به مستحبات و نهی از مکروهات و همچنین از کم رنگ برخورد کردن با ترک واجبات و انجام محرمات، حفظ می کند. و هر کدام از اینها را از جهتهایی می توان دسته بندی کرد:
معروف، یا واجب است یا مستحب و هر یک از آن ها خود به سه قسم، اعتقادی، فقهی و اخلاقی تقسیم می شوند.
منکر نیز هم چنین تقسیماتی دارد.
مثال معروف واجب اعتقادی: شناخت خداوند وایمان به او و صفاتش: توحید، عدل، علم، ... .
اعتقاد به اینکه عبادت او واجب است.
اعتقاد به اینکه او تنها مؤثر حقیقی در امور است.
اعتقاد به وحی، پیامبران، ایمان به حقانیت امیرالمؤمنین و ائمه اطهار ـ علیهم السلام ـ .
این تقسیم بندی(9) با مثال‌های متنوع را می توانید در کتاب «تحلیلی نو و عملی از امر به معروف و نهی از منکر در عصر حاضر» مطالعه فرمایید.



پاورقی:

1. موسوی خمینی، سید روح الله، تحریرالوسیله، قم، اسماعیلیان، 1409 هـ ق، ج 1، ص 462.
2. مفردات راغب، ماده عرف، ماده نکر.
3. قاموس قرآن، ماده عرف.
4. مجمع البحرین، ماده عرف، ماده نکر.
5. همان.
6. مفردات راغب، همان.
7. مجمع البحرین، همان.
8. شیوه های صحیح امر به معروف و نهی از منکر، تهیه و تدوین دادسرای مبارزه با مواد مخدر و منکرات، نشر سازمان تبلیغات اسلامی، 1369، ص 99.
9. اکبری، محمدرضا، تحلیلی نو و عملی از امر به معروف و نهی از منکر در عصر حاضر، انتشارات پیام عترت، ص 30.

  • ۹۴/۰۸/۰۶
  • علیرضا شکوری