آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

برای سلامتی و تعجیل در فرج سرور و مولایمان امام مهدی (عج) صلوات.

آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

برای سلامتی و تعجیل در فرج سرور و مولایمان امام مهدی (عج) صلوات.

آخرین منجی هستی (منتظران ظهور)

بسم الله الرحمن الرحیم
وبی که مشاهده می کنبد مجموع پرسش و پاسخ هایی است که امکان دارد برای یک فرد پیش بیاید. سوالاتی که ممکن است در حوزه دینی یا خارج از آن باشد. امید آن را داریم که توانسته باشیم قدمی هرچند کوچک و ناچیز در اشاعه اسلام برداشته باشیم. و در نهایت توانسته باشیم مقدرات ظهور آخرین منجی بشریت حضرت امام مهدی (عج) را فراهم کنیم. به امید ظهور مولا و سرورمان حضرت حجت بن الحسن (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که صد البته نزدیک است

پربیننده ترین مطالب
نویسندگان

پرسش:

آیا صحیح است که شیخیه می گویند خون، بول و مدفوع امام پاک است؟

پاسخ:

شیخیه از پیروان شیخ احمد احسائی متوفی قرن سیزده «هـ. ق» هستند که این فرقه توسط شاگردش سید کاظم رشتی تاسیس گردیده است.
شیخ احمد احسائی در جواب ملا محمد حسین اناری که پرسیده است: آیا فضولات ائمه اطهار علیهم السلام از خون، بول و غائط فقط به خود ائمه اطهار علیهم السلام نجس است و به دیگران پاک است یا اینکه برای دیگران نیز نجس است؟
می نویسد: مشهور این است که هم بر خود ائمه اطهار علیهم السلام و هم بر دیگران نجس است اما اصل این است که خون، بول و... معصومین پاک است. چرا که نجاست بر اثر معاصی است و معصومین از گناه پاکند و اگر مشهور می گوید نجس است به این علت است که مبادا مردم از پاکی خون امام، پاک بودن خون سایر انسان ها را نیز نتیجه بگیرند وگرنه مشهور هم نجس نمیدانند.(1)
البته قبل از شیخیه نیز برخی از غلات چنین ادعایی را داشتند حتی در عقاید فرقه ی غالیه به نام منصوریه آمده است: خداوند هیچ چیزی را حرام و نجس نکرده بنابراین خون، بول و... و مردار همه انسانها پاک است که این فرقه از پیروان ابو منصور عجلی کوفی می باشند که در زمان امام باقر و صادق علیهما السلام زندگی می کردند.(2)
باید گفت شیخیه بر اثرانحرافاتی که از مسیر ولایت پیدا کردند به ناچار دچار باورهایی شدند که با مبانی اسلام و به خصوص شیعه اثنی عشری مخالف است به طوری که در همه رساله های مراجع تقلید: خون و بول... از نجاسات شمرده شده است اما برای روشن شدن بیشتر مطلب به دلایل مستندی از آیات و روایات نیز اشاره می شود:

1.قرآن کریم:خداوند در قرآن کریم صریحا خوردن خون را حرام دانسته و می فرماید: خداوند گوشت مردار، خون، گوشت خوک و... را حرام کرده است.(3)
هر چند طبق تفاسیر مراد از حرمت خون، خوردن آن است، اما با بررسی دیگر روایات معلوم می شود که تمام خوردنی ها ی حرام در این سه آیه نجس نیز می باشند.(4)
در آیات دیگر وقتی در نماز پاک بودن را شرط دانسته می فرماید: اگر مسافر باشید یا مریضی و یا قضای حاجت کرده اید و آبی برای غسل و پاک کردن خود ندارید، تیمم کنید.(5)
در بررسی و تفسیر «غائط» آمده: معنی لغو ی آن جای گودی است که در قدیم عرب ها هنگام قضای حاجت می رفتند تا کسی آنها را نبیند و مراد آیه مطلق غائط است یعنی بول و مدفوع را شامل می شود.(6)
بنابراین بول و مدفوع نجس است.

2.روایات:روایات در مورد نجس بودن خون، بول و غائط انسان حتی معصومین ـ علیهم السّلام ـ فراوان است از جمله: امام صادق علیه السلام فرمودند: لباسی که با بول نجس شده باشد با آب قلیل دو بار و با آب جاری با یک بار شستن پاک می شود.(7)
رسول گرامی صلی الله علیه و اله و سلم فرمود: از همه نجاسات به خصوص بول خودداری کنید و دور باشید.(8)
امام باقر علیه السلام فرمود: رسول گرامی اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ را کسی حجامت کرد و خونی که از آن حضرت گرفته بود به خیال اینکه خون معصوم حلال است، خورد. وقتی پیامبر متوجه شدند، فرمودند: این کار بر تو جایز نبود و نباید می خوردی.(9)
بنابراین خون، بول و مدفوع تمامی انسانها حتی انبیا و ائمه اطهار علیهم السلام نجس است نه اینکه کسی بگوید ائمه این روایات را گفتند تا مردم عادی از فضولات غیر معصومین اجتناب کنند چنانچه از حجامت رسول گرامی صلی الله علیه و اله و سلم حرمت خون معصومین روشن می شود و نیز در روایتی آمده است: وقتی امام حسین علیه السلام را در ایام کودکی خواستند مانع شوند تا بر لباس پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله و سلم بول نکند، آن حضرت فرمود: مانع بول کردنش نشوید زیرا این لباس با آب کشیدن پاک می گردد و سپس آبی خواست و جای بول را شست.(10)
پس نهی و جایز ندانستن خوردن خون پیامبر و نیز شستن لباس توسط رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم به خاطر بول کردن امام دلیل روشن و غیر قابل انکاری است که می رساند شیخیه در این مورد زیاده روی کردند و خیال کردند این فضیلتی برای معصومین است. البته روایات نجس دانستن خون، بول و... در کتب روایی بیشتر از آن است که قابل توجیه و رد باشد.



پاورقی:

1. احسائی، احمد. مجموعه رسائل (23رساله)، رساله در جواب ملا محمد حسین اناری،ص 324، کرمان، سعادت، دوم، بی تا.
2. صفری فرو نشانه، نعمت الله. غالیان، ص 101، مشهد، آستان قدس رضوی، اول، 1378 هـ ش.
3. بقره: 173- مائده:3- نحل: 115.
4. مکارم، ناصر. نمونه، ج1، ص 428 و ج4 ص 258، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی تا.
5. نساء: ناصر. نمونه، ج3 ص 399 و ج 4 ص 288.
6. مکارم، ناصر. نمونه، ج 3 ص 399 و ج4 ص 288.
7. شیخ حر عاملی، محمد. وسائل الشیعه، ج3، ص 397، باب 2، قم، ال البیت، 1409 هـ ق.
8. محدث نوری، حسین. مستدرک الوسائل، ج1، ص 269، باب 18، قم، ال البیت، 1408 هـ ق.
9. شیخ صدوق، محمد. من لا یحضره الفقیه، ج3، ص 160، حدیث 5 358، قم، جامعه مدرسین، 1413هـ ق.
10. حر عاملی، محمد. وسائل الشیعه، ج3، ص 405، باب 8، حدیث3990 و 3991، قم ال البیت، 1409 هـ ق.

  • ۹۴/۰۸/۱۹
  • علیرضا شکوری